ବୃଦ୍ଧା 'ମା'

October 27, 2018
Related image


ଗଢିଥିଲା ସିଏ
                   ମାଟି କଣ୍ଢେଇକୁ
         ଅତି ସେ ଯତନରେ
ଓଠରେ ହସ ତା
                     ଦେଇଥିଲା  ବୁଣି
ଅନ୍ତର ଆତ୍ମାର
                   ସ୍ନେହ ମମତାରେ
ଭାବି ତ ନଥିଲା
                     ଅଲୋଡ଼ା ହୋଇବ
        ଜୀବନ ଅନ୍ତିମ ପଥରେ |


ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧରେ
                      ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସାଧିଲା
           କଣ୍ଟକିତ ପଥ
ଅନାହାର ଦୁଃଖ
                      ଅନ୍ତରେ  ମରିଲା
       ଦେଇ ମୁଖେ ମୁଠା
ଚିରା ପଣତ ତା
                   ଶେଯ ହୋଇଥିଲା
ଶୋଇ ଯାଇଥିଲା
                       ପୁଅ ସୁଖନିଦ୍ରା
ବୃଦ୍ଧାବେଳେ ଆଜି
                       ତଣ୍ଟି ଶୁଖିଗଲେ
           ପିଏ ଲୁହ ଦିଠୋପା |


ଦି ଟୋପା ଲୁହ
                    ଝରି ପଡୁଥାଏ
         ଅନ୍ତରର ସାଗରରୁ
ଅନ୍ତଚିରି କ୍ଷୀର
                   ଦେଇଥିଲୁ ବୋଲି
         ନିଇତି ଆଜି ବି ଝୁରୁ
ଭାଗ୍ୟର ଇଏ କି
                      ଅଜବ ବିଚାର
ପୁଅର ହୃଦୟ
                   ହୋଇଛି ପାଷାଣ
     ମାଆ ହୁଏ ସାତପର
 ଛିଡି଼ଲା ସ୍ନେହର ଡୋର
ଯୁଗ ଯୁଗ ପାଇଁ
                     ବିଧି ତ ଲେଖଇ
       ସଂପର୍କ ପୁଅ ମାଆର |

ଜୀବନ ଆକାଶେ
                       ଢାଙ୍କି ଯେ ହୋଇଛି
        କଳା ବାଦଲର ଛାୟା
ସ୍ନେହ ବନ୍ଧନରେ
                      ଦାଗ ତ ଲାଗିଛି
        ହୃଦୟରେ ନାହିଁ ଦୟା
ନିଜ ବାଟେ ପୁଅ
                      ଚାଲି ଯେ ଯାଇଛି
        ତୁଟାଇ ମମତା ମାୟା
ମରୁଭୂମି ଆଜି
                   ପାଲଟି ଯାଇଛି
                ମାତୃତ୍ଵର କାୟା |


ମାୟା ମୋହ ବନ୍ଧନରେ
                               ବାନ୍ଧିଥିଲା ତୋତେରେ
ତଳେ ଯେବେ ପଡ଼ୁଥିଲୁ
                               ନେଉଥିଲା କୋଳରେ
ଭୋକେ  ଯେବେ କାନ୍ଦୁଥିଲୁ
                                    ଖୋଉଥିଲା ହାତରେ
ଭୁଲିଗଲୁ ଆଜି ପୁଅ
                          ମାତୃତ୍ଵତା ଶ୍ରେଷ୍ଠରେ |

ବୃଦ୍ଧା 'ମା' ବୃଦ୍ଧା 'ମା' Reviewed by Ramachandra on October 27, 2018 Rating: 5

"ମା"

October 24, 2018
Image result for mother odia
ସରଗ ଠୁ  ବଡ 
                    ମୋ  ମାଆର  କୋଳ 
 ଅମୃତ  ଠୁ ମିଠା 
                      ମୋ ମାଆର  କ୍ଷୀର 
ଟୋପାଏ କ୍ଷୀର ମୋ 
                         ମୂଖରେ ସେ ଦେଇ  
ଦେଇଥିଲେ ଦାନେ 
                          ପ୍ରାଣକୁ ଯେ ମୋର |

ପୁଅ ଶୁଏ ଯେବେ
                     ଭୋକ ଉପାସରେ 
      
 ମାଆ ମନ କେବେ ସହେ 
ପୁଅର  ମୂଖରେ 
                    ଆହାର ସେ ଦେଇ 
ନିଜେ ପଛେ ଯାଏ 
                     ଉପାସରେ ଶୋଇ 
             ହସି ହସି କାଟେ ସବୁଦିନ |  

ଟିକିଏ ରୁଧିର ଯେବେ 
                           ଦେଖନ୍ତି ସେ ପୁଅ ଦେହରୁ 
         ହୃଦୟରେ ଉଠେ ତାଙ୍କ 
                                    ଅଶାନ୍ତର ସିନ୍ଧୁ ତୀରୁ 
କେତେ ଯେ ଲୁହ ଝରିପଡ଼େ 
                                    ତାଙ୍କ ଦୁଇ ନୟନରୁ 
                  ନିମିସେ ପାଗଳିନୀ ହୋଇ 
                                                    କୋହ ଉଠେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରୁ |

ହୃଦୟ ଯେ ତାଙ୍କ 
                      ଗଙ୍ଗା ଠୁ ପବିତ୍ର 
ମନ ଯେ ତାଙ୍କ 
                    ସ୍ନେହର ସିନ୍ଧୁକ 
ପୁଅ ବୋଲି କହି
                     ଡାକିଦେଲେ ପାଶେ 
           ଚାଲିଯାଏ ଛାଡି 
                               ସବୁତକ ଦୁଃଖ |

ଥରେ ନୁହେଁ କେତେଥର 
                                ତୋ ପଣତେ ପୋଛିଥିଲୁ ମୋ ମୁହଁକୁ 
ପଡ଼ିଥିଲି ଯେବେ ଦୁଃଖ ଫାଶେ 
                                         ପ୍ରତିକ୍ଷଣେ ଛାଇ ହୋଇ ଲଢ଼ିଲୁ  ତୁ 
ଭାବିଦେଲେ ଥରେ ମୁଁହ ପୋଡିଯାଏ 
                                                ବୁଝିପାରିଲିନି ତୋ ସ୍ନେହକୁ |
"ମା" "ମା" Reviewed by Ramachandra on October 24, 2018 Rating: 5
Powered by Blogger.